[Επιστήμη & Λογική]: O θεός των κενών

Ο θεός των κενών


Η ιστορία των επιστημονικών ανακαλύψεων είναι τέτοια, που κάθε φορά που φτάνουμε σε σημείο να ερμηνεύουμε κάτι βάση επιστημονικών αποδείξεων, δεν σημαίνει ότι η έρευνα σταματάει εκεί. Δεν ανακαλύψαμε τα πάντα και σίγουρα υπάρχει κάποιο όριο. Δηλαδή, «μέχρι εκεί γνωρίζουμε», θα έλεγε ένας επιστήμονας. Οι άνθρωποι, και ειδικά οι θρήσκοι, έχουν την τάση να θεοποιούν το άγνωστο, δηλαδή αυτό που δεν γνωρίζουμε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Όπως αναφέρει στο ενδιαφέρον βίντεο που ακολουθεί, ο διάσημος αστροφυσικός Neil deGrasse Tyson, «ακόμα και ο Νεύτωνας, ενώ είχε τους νόμους της βαρύτητας και εξηγούσε για τους πλανήτες χωρίς να αναφέρει ούτε μια στιγμή τον Θεό, έφτασε κάποια στιγμή στα όρια των εξισώσεων του, είπε δεν μπορώ να βγάλω άκρη, και εκεί, επικαλέστηκε τον θεό.»

Αυτό το φαινόμενο, δηλαδή το να επικαλούμαστε τον Θεό επειδή κάτι μας είναι άγνωστο, οι φιλόσοφοι το ονόμασαν «Ο θεός των κενών». Αυτά, και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα λογικής και επιστήμης, μπορείς να δεις στο βίντεο που ακολουθεί με τον αγαπημένο Neil deGrasse Tyson:





Συντάκτης του άρθρου: Κυριάκος Οικονομίδης

Αν θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθεια μας και να βλέπεις καθημερινά νέα άρθρα με δωρεάν υλικό, μπορείς να το κάνεις ακολουθώντας μας στο Facebook, Twitter και Instagram

Δημοσίευση σχολίου

2 Σχόλια

  1. Το πνεύμα της κατά γράμμα ερμηνείας της αγίας γραφής, που επέβαλε ο καθολικισμός αρχικά και κατόπιν ο προτεσταντισμός στην Αμερική οδήγησε εκεί, σ' ένα κλίμα αντιεπιστημονισμού. Βάλαν τους μαθητές στα highschools να τραγουδούν "δεν είμαι εγώ γιος του πιθήκου, είμαι γιος του Θεού". ΄Έτσι ξορκίζουν τους "αντίθεους", όπως ο Νεύτωνας και κυρίως ο Δαρβίνος. Αντίθετα, ξεκινώντας από την "Εξαήμερο" του Μεγάλου Βασιλείου, η καθ' ημάς ανατολή και η Ορθόδοξη θεολογία είχαν διαχρονικά μια ευελιξία (ή και ευφυΐα) σ' αυτό που ο ομιλητής ονομάζει επανερμηνεία της Αγίας Γραφής. Και βέβαια για τους μορφωμένους πιστούς ο Θεός, δεν είναι εκεί που δεν έχει φτάσει η επιστήμη μόνο. Είναι κι εκεί, αλλά κι εδώ, στο πριν στο μετά και το τώρα, στη ζωή, στο θάνατο, στον ύπνο και στον ξύπνιο, στη χαρά, στη λύπη, στη φιλία, στην έχθρα, στον καθρέφτη μου όταν κοιτάζομαι, ανάμεσα στις λέξεις του Καζαντζάκη, στο παντού και πάντοτε... Η δε προβληματική ταύτιση της υλιστικής γνωσιολογικής δύναμης του ανθρώπου με το βαθύτερο πυρήνα της ύπαρξής του, είναι μια άλλη παθογένεια των τελευταίων δύο αιώνων, που οι Αμερικάνοι δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν εκτός από λιγοστούς φιλοσόφους τους. Η ελληνόγλωσση παιδεία έχει δώσει απαντήσεις σ' αυτά τα ζητήματα αιώνες πριν. Απλά δεν διδάσκεται. Ο θεός των κενών, όπως τον εννοεί, δεν υπάρχει σίγουρα... Αν υπήρχε θα τον είχαν "σκοτώσει" οι επιστημονικές ανακαλύψεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνω με τα παραπανω .....δε μπορω να καταλαβω γιατι αυτοι οι καλη παρεα της ιστοσελιδας δεν παρουζιασουν ορθοδοξες προσεγγισεις και αναγκαζομαστε τους ακυρους να παρακολουθουμε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

- Εδώ μπορείτε να αφήσετε το σχόλιό σας μόνο Επώνυμα
- Απαγορεύονται τα Greeklish! Ο σχολιασμός πρέπει να είναι μόνο με ελληνικούς χαρακτήρες!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Όσοι θέλετε να παίρνετε ειδοποιήσεις για τα σχόλια που κάνετε, μην ξεχάσετε να τικάρετε το κουμπί "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις"