Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο εύκολο να επικοινωνήσεις με κάποιον. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα μπορείς να στείλεις ένα μήνυμα, να κάνεις μια βιντεοκλήση ή να δεις τι κάνει ένας φίλος που βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου.
Κι όμως, πολλές φορές νιώθουμε ότι έχουμε απομακρυνθεί από τους ανθρώπους που βρίσκονται ακριβώς δίπλα μας.
Το βλέπεις παντού. Σε μια παρέα που κάθεται σε ένα καφέ, αλλά ο καθένας κοιτάζει το κινητό του. Σε μια οικογένεια που βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο, αλλά όλοι ασχολούνται με διαφορετικές οθόνες. Σε δύο ανθρώπους που δεν έχουν μιλήσει όλη μέρα, παρόλο που έχουν ανταλλάξει δεκάδες μηνύματα.
Δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία είναι κακή. Το αντίθετο. Μας έχει βοηθήσει με τρόπους που παλαιότερα δεν μπορούσαμε ούτε να φανταστούμε.
Μπορούμε να μιλήσουμε με αγαπημένα πρόσωπα που βρίσκονται μακριά. Μπορούμε να εργαστούμε, να μάθουμε, να ενημερωθούμε και να διασκεδάσουμε. Μπορούμε ακόμη και να γνωρίσουμε ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα συναντούσαμε ποτέ.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η οθόνη γίνεται πιο σημαντική από τη στιγμή.
Όταν σταματάμε μια συζήτηση για να κοιτάξουμε μια ειδοποίηση. Όταν φωτογραφίζουμε κάθε όμορφη στιγμή, αλλά ξεχνάμε να τη ζήσουμε. Όταν μετράμε τα «μου αρέσει», αλλά δεν παρατηρούμε ότι κάποιος δίπλα μας χρειάζεται να μιλήσει.
Τα κοινωνικά δίκτυα μάς δείχνουν συνέχεια ανθρώπους που φαίνονται ευτυχισμένοι. Ταξίδια, χαμόγελα, όμορφα σπίτια και τέλειες στιγμές. Βλέποντάς τα, μπορεί εύκολα να πιστέψεις ότι όλοι περνούν καλύτερα από εσένα.
Στην πραγματικότητα, όμως, βλέπεις μόνο ένα μικρό μέρος της ζωής τους. Τη φωτογραφία που επέλεξαν να δημοσιεύσουν. Όχι την κούραση, την απογοήτευση, τη μοναξιά ή τα προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν πίσω από αυτή.
Έτσι, ενώ είμαστε συνεχώς συνδεδεμένοι, αρχίζουμε να συγκρίνουμε τη δική μας πραγματική ζωή με τις καλύτερες στιγμές των άλλων. Και αυτή η σύγκριση σχεδόν πάντα μας κάνει να αισθανόμαστε ότι κάτι μας λείπει.
Ίσως αυτό που μας λείπει να μην είναι περισσότεροι διαδικτυακοί φίλοι. Ίσως να είναι μια αληθινή κουβέντα.
Μια κουβέντα χωρίς να κοιτάζουμε το κινητό κάθε δύο λεπτά. Ένας καφές χωρίς φωτογραφίες και δημοσιεύσεις. Ένας περίπατος χωρίς ακουστικά. Ένα βράδυ με ανθρώπους που αγαπάμε, χωρίς να χρειάζεται να ενημερώσουμε κανέναν άλλον για το πόσο όμορφα περνάμε.
Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε την τεχνολογία. Ούτε να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τα κινητά μας και τα κοινωνικά δίκτυα. Χρειάζεται μόνο να θυμόμαστε ότι είναι εργαλεία.
Δεν πρέπει να αποφασίζουν εκείνα πότε θα κοιτάξουμε, πότε θα μιλήσουμε και πότε θα ακούσουμε.
Μερικές φορές, μια απλή κίνηση είναι αρκετή. Να αφήσεις το κινητό στο τραπέζι με την οθόνη προς τα κάτω. Να κλείσεις για λίγο τις ειδοποιήσεις. Να τηλεφωνήσεις σε έναν άνθρωπο αντί να του στείλεις ένα τυπικό μήνυμα. Να ρωτήσεις κάποιον πώς είναι και να περιμένεις πραγματικά την απάντησή του.
Η τεχνολογία μάς έδωσε τη δυνατότητα να φτάνουμε παντού. Το δύσκολο είναι να μη χάσουμε στον δρόμο τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μας.
Συντάκτης του άρθρου: Κυριάκος ΟικονομίδηςΑν θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθεια μας και να βλέπεις καθημερινά νέα άρθρα με δωρεάν υλικό, μπορείς να το κάνεις με μια δωρεά στο Paypal
