Ο Brave έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να γίνει σχεδόν συνώνυμος με την «ιδιωτική περιήγηση». Μπλοκάρει διαφημίσεις και trackers, περιορίζει τεχνικές fingerprinting και παρουσιάζεται ως μια σαφώς πιο φιλική προς την ιδιωτικότητα εναλλακτική του Chrome.
Μια πρόσφατη τοποθέτηση στο OSarena, με τίτλο «Brave Browser: Ψεύτικο privacy, κρυφά crypto και εξαρτήσεις», θέτει όμως αρκετά σοβαρά ερωτήματα γύρω από αυτή την εικόνα. Και ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κάποιος με το ύφος ή όλα τα συμπεράσματά της, πιστεύω ότι ο προβληματισμός αξίζει συζήτηση.
Το privacy του Brave δεν είναι απλά marketing
Ας ξεκινήσουμε από κάτι βασικό. Θα ήταν άδικο να υποστηρίξουμε ότι ο Brave δεν προσφέρει πραγματικές λειτουργίες προστασίας προσωπικών δεδομένων.
Τα Brave Shields μπλοκάρουν εξ ορισμού αρκετούς διαφημιστικούς trackers, cookies τρίτων και τεχνικές παρακολούθησης. Ακόμη και ανεξάρτητα projects που πραγματοποιούν δοκιμές προστασίας της ιδιωτικότητας, όπως το PrivacyTests.org, περιλαμβάνουν τον Brave ανάμεσα στους browsers με σημαντικές ενσωματωμένες προστασίες.
Επομένως, το να χαρακτηρίσουμε τον Brave ως «Chrome με άλλο λογότυπο» μάλλον αδικεί τις τεχνικές διαφορές του.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα.
Η ιστορία με τα affiliate links ήταν πραγματική
Ένα από τα περιστατικά που έπληξαν περισσότερο την αξιοπιστία του Brave αποκαλύφθηκε τον Ιούνιο του 2020.
Χρήστες διαπίστωσαν ότι όταν πληκτρολογούσαν απευθείας στη γραμμή διευθύνσεων συγκεκριμένα URLs υπηρεσιών κρυπτονομισμάτων, όπως το binance.us, ο Brave μπορούσε να συμπληρώσει αυτόματα τη διεύθυνση προσθέτοντας affiliate/referral code της Brave. Το σχετικό ζήτημα καταγράφηκε δημόσια στις 6 Ιουνίου 2020 και λίγες ημέρες αργότερα η ίδια η Brave αναγνώρισε επίσημα το περιστατικό.
Η εξήγηση της εταιρείας ήταν ότι τα affiliate URLs προορίζονταν για εναλλακτικές προτάσεις που θα επέλεγε ο χρήστης από το autocomplete, αλλά λόγω λανθασμένης υλοποίησης μπορούσαν να εμφανιστούν ως προεπιλεγμένη συμπλήρωση. Δηλαδή, ο χρήστης μπορούσε να πληκτρολογήσει binance.us, να πατήσει Enter και να οδηγηθεί σε URL που περιείχε referral code χωρίς να το έχει επιλέξει συνειδητά. Η Brave ζήτησε συγγνώμη, διόρθωσε τη λειτουργία και απενεργοποίησε εξ ορισμού τις συγκεκριμένες Brave Suggested Sites στο autocomplete.
Η Brave υποστήριξε επίσης ότι το referral code ταυτοποιούσε την ίδια ως συνεργάτη και όχι τον συγκεκριμένο χρήστη και ότι το περιστατικό δεν αποκάλυπτε προσωπικά δεδομένα. Αυτό όμως δεν αναιρεί το ουσιαστικό πρόβλημα, ότι ένας browser τροποποιούσε τη διεύθυνση που είχε πληκτρολογήσει ο χρήστης για εμπορικό σκοπό, χωρίς αυτή η αλλαγή να είναι αρκετά σαφής τη στιγμή που συνέβαινε.
Για έναν browser που έχει οικοδομήσει μεγάλο μέρος της ταυτότητάς του πάνω στην ιδιωτικότητα, τον έλεγχο του χρήστη και την εμπιστοσύνη, μια τέτοια πρακτική είναι πολύ πιο σοβαρή από ένα απλό τεχνικό σφάλμα. Μπορεί κανείς να δεχθεί την εξήγηση της Brave ότι επρόκειτο για λανθασμένη υλοποίηση, αλλά είναι απολύτως λογικό το περιστατικό να εξακολουθεί να αναφέρεται όταν συζητάμε πόση εμπιστοσύνη πρέπει να δείχνουμε στην εταιρεία.
Και μετά υπάρχουν τα crypto
Ο Brave διαθέτει ένα ολόκληρο οικοσύστημα γύρω από το Basic Attention Token (BAT), το Brave Rewards και το ενσωματωμένο Brave Wallet.
Αυτά δεν αποτελούν κάποιο «κρυφό» χαρακτηριστικό. Η ίδια η εταιρεία τα προβάλλει ανοικτά και το Rewards λειτουργεί με προαιρετική συμμετοχή.
Παρόλα αυτά, μπορώ να καταλάβω γιατί ενοχλεί αρκετούς χρήστες.
Όταν κατεβάζεις έναν browser επειδή θέλεις καλύτερη προστασία από trackers, πιθανότατα δεν ενδιαφέρεσαι για crypto wallets, BAT, ανταμοιβές, Web3 και αντίστοιχες υπηρεσίες.
Δεν σημαίνει ότι αυτές οι λειτουργίες κάνουν τον browser επικίνδυνο. Σημαίνει όμως ότι ο Brave δεν είναι πλέον ένας λιτός privacy browser. Είναι ταυτόχρονα μια πλατφόρμα με το δικό της εμπορικό οικοσύστημα. Και αυτό είναι μια σημαντική διαφορά, δεν νομίζεις;
Τι συμβαίνει με την τηλεμετρία;
Εδώ χρειάζεται επίσης μια διευκρίνιση.
Το Web Discovery Project του Brave μπορεί πράγματι να χρησιμοποιεί δεδομένα όπως αναζητήσεις, URLs σελίδων και χρόνο παραμονής, με σκοπό τη βελτίωση του Brave Search.
Ωστόσο, σύμφωνα με την τρέχουσα τεκμηρίωση της Brave, η συμμετοχή είναι προαιρετική και τα δεδομένα σχεδιάζονται ώστε να μην μπορούν να συνδεθούν με συγκεκριμένο χρήστη ή συσκευή.
Άρα υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «ο Brave διαθέτει σύστημα συλλογής ανώνυμων δεδομένων» και στο «ο Brave παρακολουθεί κρυφά την περιήγησή σου».
Το πρώτο ισχύει υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Για το δεύτερο δεν βρήκα τεκμηρίωση που να το υποστηρίζει.
Και ναι, παραμένει Chromium
Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον επιχείρημα της συζήτησης.
Ο Brave σε Windows, Linux και Android βασίζεται στο Chromium, όπως άλλωστε και οι Chrome, Edge, Opera και Vivaldi.
Η εξάρτηση τόσο πολλών browsers από το Chromium δημιουργεί ένα πραγματικό ζήτημα για την ποικιλομορφία του Web. Όσο περισσότερος κόσμος χρησιμοποιεί browsers που βασίζονται στην ίδια μηχανή, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η επιρροή του Chromium στα web standards.
Από την άλλη, Chromium δεν σημαίνει Chrome.
Ο Brave αφαιρεί ή τροποποιεί αρκετά στοιχεία του Chromium, όπως Google Accounts, Chrome Sync και τμήματα της τηλεμετρίας της Google. Οι συγκεκριμένες αποκλίσεις μάλιστα δημοσιεύονται ανοικτά στον κώδικα του project.
Επομένως, το επιχείρημα «είναι Chromium άρα είναι Google Chrome» είναι υπερβολικά απλουστευμένο.
Το ερώτημα είναι περισσότερο αν θέλεις να υποστηρίζεις ακόμη έναν Chromium browser ή μια διαφορετική μηχανή όπως αυτή του Firefox.
Τελικά, θα χρησιμοποιούσα Brave;
Ναι, θα μπορούσα να τον χρησιμοποιήσω.
Δεν θεωρώ ότι ο Brave είναι ένας «ψεύτικος privacy browser». Οι προστασίες που παρέχει είναι πραγματικές και για έναν αρχάριο χρήστη που θέλει καλύτερη προστασία χωρίς να ασχολείται με δεκάδες extensions και ρυθμίσεις, παραμένει μια εύκολη επιλογή.
Ταυτόχρονα όμως δεν θα τον παρουσίαζα ποτέ ως την απόλυτη λύση ιδιωτικότητας.
Η εταιρεία έχει κάνει στο παρελθόν επιλογές που δικαιολογημένα δημιούργησαν δυσπιστία, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την υπόθεση των affiliate URLs στο autocomplete το 2020. Το crypto οικοσύστημα μπορεί να είναι εντελώς αδιάφορο σε έναν μεγάλο αριθμό χρηστών και η εξάρτησή του από το Chromium αποτελεί έναν ακόμη λόγο για να εξετάζουμε και εναλλακτικές προτάσεις.
Στο διαδίκτυο δεν υπάρχει «μαγικός browser» που λύνει από μόνος του το ζήτημα της ιδιωτικότητας.
Ο Brave μπορεί να είναι σημαντικά πιο προστατευτικός από τον Chrome στις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχόμαστε χωρίς κριτική κάθε επιλογή της εταιρείας επειδή στη σελίδα της υπάρχει η λέξη Privacy.
Σε θέματα ιδιωτικότητας, η εμπιστοσύνη δεν πρέπει να χαρίζεται σε καμία εταιρεία. Πρέπει να κερδίζεται συνεχώς.
Συντάκτης του άρθρου: Κυριάκος ΟικονομίδηςΑν θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθεια μας και να βλέπεις καθημερινά νέα άρθρα με δωρεάν υλικό, μπορείς να το κάνεις με μια δωρεά στο Paypal
