Γιατί βαριέμαι εύκολα τα σύγχρονα Video Games

New Games VS Retro


Το Gaming στις ημέρες μας είναι πλούσιο, χορταστικό, ατελείωτο και εύκολα προσβάσιμο. Όπου και να κοιτάξεις, υπάρχουν άπειρα παιχνίδια για όλα τα γούστα και σε πολλές συσκευές. Μπορούμε και παίζουμε παιχνίδια με τα γραφικά τους να είναι "στον Θεό", όταν κάνουμε την ανάγκη μας στην τουαλέτα, ναι! με τα κινητά μας ανά χείρας. Απίστευτο ε? Μπορούμε να πάρουμε το game μαζί μας όπου θέλουμε και να το παίξουμε όπως και όταν θέλουμε.

Βλέποντας αυτά, όντας μεγαλωμένος με την Gaming γενιά των 90's, εντυπωσιάζομαι από την αλματώδη εξέλιξη στον χώρο, και πολλές φορές μένω με το στόμα ανοικτό όταν δεν μπορώ να ξεχωρίσω τους πόρους του δέρματος του Nathan Drake στον Uncharted 4 με αυτό ενός πραγματικού προσώπου! 

Τι είναι όμως αυτό που βαριέμαι σε όλα αυτά τα παιχνίδια που γίνονται δημοφιλή στις μέρες και πουλάνε περισσότερο από ακριβές χολυγουντιανές ταινίες? Η απάντηση είναι αυτονόητη για μένα. Μα, το ατελείωτο GamePlay! 

Κάπου διάβασα στο διαδίκτυο, για μια νέα κυκλοφορία ενός παιχνιδιού όπου ο αρθρογράφος σχολίασε: "Χρόνο να έχουμε να παίζουμε". Μα φίλε αρθρογράφε, τέτοιου είδους παιχνίδια δεν θέλουν απλά χρόνο, θέλουν ΟΛΟ τον χρόνο σου για να παιχτούν και να φτάσεις σε ένα επίπεδο για να λες ότι κάτι έκανες.

Δεν αλλάζω με τίποτα τα παλιά Arcades με 40λεπτα και μιας ώρας gameplay μέχρι να τα τερματίσεις. Το ευχαριστιόσουν μέχρι τέλους και είχες τον απαραίτητο χρόνο!
Ναι φίλοι μου, το Gaming είναι για να το ευχαριστιέσαι. Και πως φτάνεις στο αποκορύφωμα της ευχαρίστησης? Μα φυσικά τερματίζοντάς το! Και όχι να κουρκουτιάζεις το μυαλό σου, να παίζεις δίχως αύριο, να κλείνεσαι σε ένα δωμάτιο για να μην σε ενοχλεί κανένας μέχρι να περάσουν συνολικά 80 ώρες παιχνιδιού για να δεις το τέλος. Αυτό το πράγμα δεν το έκανες ούτε σε εξεταστική περίοδο ως φοιτητής για τα μαθήματα! Νισάφι πια! Να σε δει και λίγο ο ήλιος βρε αδερφέ!

Οπότε, καταλαβαίνεις φίλε-η αναγνώστη-τρια. Τα Arcades δεν τα αλλάζω με τίποτα. Άντε, και μερικά ωραία indie games που βγαίνουν σήμερα με υποφερτό χρόνο παιξίματος. Υποκλίνομαι δε, στους τύπους που κάθονται και φτιάχνουν σημερινά παιχνίδια με άρωμα παλιού, σαν αυτά που παίζαμε στα "ουφάδικα", κρατώντας την ρετρό υφή και δίνοντας πινελιές σύγχρονου gaming. Να ένα τέτοιο παιχνίδι που αγαπάω από τον Ισπανό δημιουργό Locomalito.

σ.σ: Θα ήθελα πολύ να ακούσω τη γνώμη σου για την τοποθέτησή μου και αν είναι δυνατόν να μας πεις στα σχόλια αυτού του άρθρου τα δικά σου πιστεύω και θέλω από τα σύγχρονα video games.


Συντάκτης του άρθρου: Κυριάκος Οικονομίδης

Αν θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθεια μας και να βλέπεις καθημερινά νέα άρθρα με δωρεάν υλικό, μπορείς να το κάνεις ακολουθώντας μας στο Facebook, Twitter και Instagram

Δημοσίευση σχολίου

3 Σχόλια

  1. Βασικά είναι υποκειμενικό το θέμα. Εμένα μου αρέσουν τα παιχνίδια να έχουν και λίγο καλά γραφικά. Δε διαφωνώ με τα Arcades, ακόμα και το ατάρι τοτε αφού μεγαλώσαμε με κάποια από αυτά για παράδειγμα Σούπερ Μάριο. Πέρα από παιχνίδια όπως είναι τα τα pro-fifa, εμένα μου αρέσει το Dragon Age Origins, ένα παιχνιδι που δεν έχει τρελά γραφικά, αλλά αρκεί να καθιλώσει κανένα 2ωρο την ημερα και το βράδυ. Μου αρέσει το παιχνίδι αυτο γιατί έχει αρχή, build-up, μέση, πλοκή και φυσικά τέλος. Θέλω το παιχνίδι να έχει ένα νόημα, μια υπόθεση, αρκεί να μου κρατά την περιέργεια ή την αγωνία. Εμένα μου αρέσουν τα RPG games οπως της Bioware, Dragon Age Origins, Dragon Age Inquisition, Mass Effect 2 και 3. Δε μου αρέσουν καθόλου τα εξής- racing games, Isometric, Sudoku, Sim City, Apex Legends, Unreal Tournament, Need for Speed, Grand tourismo, Turn-based, card games, Managerial, Puzzle solving. Είναι θέμα γούστου. Μπορώ να πω ότι είμαι gamer, και μου αρέσει να έχω και λίγο καλά γραφικά, όχι τρελά, αλλά τουλάχιστον υποφερτά κάτι σαν το LOW ή VERY LOW στα πιο σύγχρονα παιχνίδια, γιατί για να το παιξεις στο ULTRA ή ULTIMATE ή AMAZING, για υπολογιστη πρεπει να παρεις 1500 ευρω και πάνω και να έχεις λεφτά για ρεύμα, ή την τελευταία κονσόλα PLAYSTATION 4 της SONY. Κάποια παιχνίδια που μου άρεσαν σε ρετρό μορφή και τα έπαιζα τότε έχουν βγει πλέον και σε καλύτερα γραφικά όπως το Street Fighter, Dragonball που τώρα έγινε Dragonball Xenoverse, TEKKEN. Ατελείωτο γίνεται το παιχνίδι ακόμα και αν το τερματίζεις γρήγορα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα παιχνίδια έχουν έναν και μοναδικό σκοπό. Η μάλλον όχι. Πλέον καποια έχουν δύο σκοπούς. Ο κοινος σκοπος σε όλα είναι να σε διασκεδάσουν.
    Αν αυτό το καταφέρουν τους δε παίζει ρόλο κανένα στοιχείο διάρκειας η γραφικών.
    Τώρα το γιατί σου αρέσουν η και μου αρέσουν οι πολύ τα παλιά arcades είναι κυρίως αποτέλεσμα της πολυπλοκοτητας που έχουν τα σύγχρονα παιχνίδια στα οποία πολλές φορές χρειάζεται να χρησιμοποιείς 10 κουμπιά για να παίξεις, να δεις 3 ώρες κινηματογραφικες σκηνές και να διαβάσεις μισή εγκυκλοπαίδεια για να μάθεις τα tools και τα weapons.
    Τα παλιά παιχνίδια από την άλλη είχαν στην πλειονότητα τους 2 η 3 κουμπιά και ένα μοχλό για την κίνηση. Δεν χρειαζόταν να διαβάσεις οδηγίες. Παρά μόνο ζητούσαν τα αντανακλαστικα σου και 20δρχ.
    Οπότε στην τελική είτε παίζεις τα παλιά είτε παίζεις βρίσκεις το είδος εκείνο που θα μπορούσε να σε κερδίσει από τα καινούρια.
    Όλα τα παιχνίδια δεν είναι για όλους.


    Ο δεύτερος χαρακτηριστικός στόχος των νέων παιχνιδιών και ειδικά των mobile games είναι να σου πάρουν όλα τα χρήματα.
    Για αυτό γονείς προσοχή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστός ο Πάνος. Θα ήθελα να προσθέσω κάτι όσο αναφορά το Gameplay των συγχρονων παιχνιδιών. Όταν λέω ότι κουράζει το Gameplay, συμπεριλαμβάνει όλο το πακέτο που είναι οι πολλές ώρες και η πολυπλοκότητα όπως ανέφερες. Εμένα με κουράζουν αυτά τα παιχνίδια. Δεν παίζω για να διαβάσω. Παίζω για να διασκεδάσω όντας χαλαρός. :)

      Διαγραφή

- Εδώ μπορείτε να αφήσετε το σχόλιό σας μόνο Επώνυμα
- Απαγορεύονται τα Greeklish! Ο σχολιασμός πρέπει να είναι μόνο με ελληνικούς χαρακτήρες!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Όσοι θέλετε να παίρνετε ειδοποιήσεις για τα σχόλια που κάνετε, μην ξεχάσετε να τικάρετε το κουμπί "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις"