Υπήρξε μια εποχή που το ελληνικό ίντερνετ δεν είχε ακόμη γεμίσει με social media, αλγόριθμους, ειδοποιήσεις και ατελείωτα timelines. Τότε, η ενημέρωση περνούσε σε μεγάλο βαθμό μέσα από blogs. Και ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, δυνατά και πολυσυζητημένα παραδείγματα εκείνης της εποχής ήταν το troktiko.
Το troktiko δεν ήταν απλώς ένα ακόμη blog. Ήταν ένα διαδικτυακό φαινόμενο. Για πολλούς χρήστες, ήταν η καθημερινή στάση για ειδήσεις, σχόλια, αποκαλύψεις, παράξενες ιστορίες, καταγγελίες και θέματα που πολλές φορές δεν έβρισκες εύκολα αλλού. Σε μια εποχή που το blogging είχε πραγματική δύναμη, το troktiko έδειξε πόσο γρήγορα μπορούσε ένα απλό blog να γίνει σημείο αναφοράς.
Η δύναμή του ήταν η αμεσότητα. Δεν είχε την «καλογυαλισμένη» εικόνα ενός μεγάλου ενημερωτικού site. Είχε όμως ρυθμό, ένταση και συνεχή ροή. Έμπαινες και πάντα κάτι νέο υπήρχε. Αυτή ακριβώς η αίσθηση, ότι κάτι συμβαίνει τώρα και το βλέπεις σχεδόν ζωντανά, ήταν που έκανε το troktiko να ξεχωρίσει.
Το blog συνδέθηκε έντονα με τον δημοσιογράφο Σωκράτη Γκιόλια, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής του τρωκτικού.. Το Council of Europe αναφέρει ότι ο Γκιόλιας ξεκίνησε το Troktiko το 2007, ενώ ο OSCE τον είχε χαρακτηρίσει διαχειριστή ενός από τα πιο δημοφιλή πολιτικά και κοινωνικά blogs στην Ελλάδα.
Η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, στις 19 Ιουλίου 2010, σημάδεψε βαθιά όχι μόνο τη δημοσιογραφία, αλλά και ολόκληρη την ελληνική διαδικτυακή κοινότητα. Ο Γκιόλιας δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη, σύμφωνα με το Committee to Protect Journalists, ενώ η υπόθεση παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα.
Μετά από εκείνη την τραγική στιγμή, το troktiko δεν ήταν πια απλώς ένα blog που σταμάτησε να γράφει. Έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Μιας εποχής όπου το ελληνικό ίντερνετ ήταν πιο άγριο, πιο αυθόρμητο, πιο απρόβλεπτο, αλλά και πιο ελεύθερο με τον δικό του τρόπο.
Φυσικά, το troktiko είχε φίλους και επικριτές. Άλλοι το λάτρευαν για την ταχύτητα και την τόλμη του. Άλλοι το κατηγορούσαν για τον τρόπο που λειτουργούσε ή για το ύφος του. Όμως, κανείς δεν μπορεί εύκολα να αμφισβητήσει ότι άφησε αποτύπωμα. Ήταν από τα blogs που έκαναν τον απλό χρήστη να καταλάβει ότι το διαδίκτυο δεν είναι μόνο χώρος ανάγνωσης, αλλά και χώρος φωνής, πίεσης, αντίδρασης και δημόσιας συζήτησης.
Στο troktiko έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο και πώς είχαμε σχέση εμείς με αυτό
Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, το troktiko ανήκει πλέον στην ιστορία του ελληνικού web. Όχι επειδή ήταν τέλειο. Κανένα μέσο δεν είναι τέλειο. Αλλά επειδή ήταν ζωντανό, δυνατό και χαρακτηριστικό μιας εποχής που το ίντερνετ έμοιαζε ακόμη ανοιχτό πεδίο.
Αυτό το άρθρο είναι ένας μικρός φόρος τιμής σε εκείνη την εποχή. Στα blogs που διαβάζαμε καθημερινά. Στους ανθρώπους που έγραφαν πίσω από αυτά. Και σε ένα όνομα που, για όσους έζησαν το ελληνικό ίντερνετ εκείνων των χρόνων, δύσκολα ξεχνιέται: troktiko.
Συντάκτης του άρθρου: Κυριάκος ΟικονομίδηςΑν θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθεια μας και να βλέπεις καθημερινά νέα άρθρα με δωρεάν υλικό, μπορείς να το κάνεις με μια δωρεά στο Paypal
