Δεν ξέρω αν το έχεις προσέξει κι εσύ, αλλά πλέον για να κάνεις σχεδόν οτιδήποτε στο Internet πρέπει πρώτα να φτιάξεις λογαριασμό. Κατεβάζεις μια εφαρμογή, την ανοίγεις και πριν καλά καλά δεις τι κάνει, σου ζητάει email, κωδικό, επιβεβαίωση email και καμιά φορά και κάτι παραπάνω.
Και κάπου εκεί λες: γιατί;
Δηλαδή θέλω απλώς να ανοίξω ένα πρόγραμμα και να κάνω μια δουλειά. Γιατί πρέπει πρώτα να σου πω ποιος είμαι;
Παλιά τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά. Κατέβαζες ένα πρόγραμμα, το εγκαθιστούσες και το χρησιμοποιούσες. Τέλος. Δεν υπήρχε login, δεν υπήρχε «δημιούργησε προφίλ» και δεν χρειαζόταν να επιβεβαιώσεις ακόμη ένα email.
Τώρα βλέπεις εφαρμογές που κάνουν το πιο απλό πράγμα στον κόσμο και παρ' όλα αυτά σου ζητούν λογαριασμό. Και πολλές φορές δεν υπάρχει καν κάποιος προφανής λόγος.
Φυσικά υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτό έχει νόημα. Αν θέλεις να συγχρονίζονται τα δεδομένα σου σε πολλές συσκευές, να αποθηκεύεις αρχεία στο cloud ή να χρησιμοποιείς κάποια προσωπική online υπηρεσία, τότε ναι, ο λογαριασμός είναι λογικός.
Αλλά δεν μιλάμε γι' αυτές τις περιπτώσεις.
Μιλάμε για εφαρμογές που θα μπορούσαν κάλλιστα να λειτουργούν χωρίς να ξέρουν ούτε το όνομά σου ούτε το email σου. Και εκεί αρχίζει το πράγμα να γίνεται λίγο κουραστικό.
Γιατί κάθε νέος λογαριασμός σημαίνει κι έναν ακόμη κωδικό. Και επειδή κανένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν θυμάται δεκάδες διαφορετικούς κωδικούς, αρκετοί χρήστες καταλήγουν να χρησιμοποιούν τον ίδιο παντού. Αν κάποια υπηρεσία παραβιαστεί, τότε μπορεί ξαφνικά να υπάρχει πρόβλημα και με άλλους λογαριασμούς.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που όλοι έχουμε ζήσει.
Δίνεις το email σου για να χρησιμοποιήσεις μια εφαρμογή μία φορά και μετά από λίγες ημέρες αρχίζουν τα μηνύματα. Προσφορές, νέα προϊόντα, Premium πακέτα, εκπτώσεις και ενημερώσεις που πιθανότατα δεν σε ενδιαφέρουν καθόλου.
Και αναρωτιέσαι πότε ακριβώς συμφώνησες να γίνεις μόνιμος πελάτης μιας εφαρμογής που χρησιμοποίησες για δέκα λεπτά.
Ναι, υπάρχει και το «Συνέχεια με Google» ή «Σύνδεση με Apple». Σίγουρα κάνει τη διαδικασία πιο εύκολη, αφού δεν χρειάζεται να θυμάσαι άλλον έναν κωδικό.
Αλλά και πάλι λογαριασμό δημιουργείς. Απλά γίνεται πιο γρήγορα και ίσως δεν το πολυσκέφτεσαι.
Έτσι, σιγά σιγά, καταλήγεις να έχεις δεκάδες υπηρεσίες συνδεδεμένες μεταξύ τους και αρκετές από αυτές ούτε θυμάσαι ότι υπάρχουν.
Γι' αυτό προσωπικά χαίρομαι όταν βρίσκω ένα πρόγραμμα που απλώς ανοίγει και δουλεύει. Το κατεβάζεις, το χρησιμοποιείς και τέλος. Χωρίς λογαριασμό, χωρίς email, χωρίς να πρέπει να δημιουργήσεις προφίλ ή να γραφτείς κάπου.
Απλά πράγματα.
Και ίσως γι' αυτό τέτοιες εφαρμογές αξίζουν λίγο περισσότερο την προσοχή μας.
Δεν λέω ότι κάθε λογαριασμός είναι κακός ή ότι κάθε εταιρεία που ζητά email έχει κάποιον ύποπτο σκοπό. Απλώς πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει και ένα όριο.
Αν μια εφαρμογή δεν χρειάζεται πραγματικά να γνωρίζει ποιος είσαι, άφησέ με απλά να τη χρησιμοποιήσω.
Δεν θέλω πάντα να κάνω login και δεν θέλω πάντα να δημιουργώ προφίλ. Μερικές φορές θέλω να ανοίξω ένα πρόγραμμα, να κάνω τη δουλειά μου και να φύγω.
Και, μεταξύ μας, δεν νομίζω ότι ζητάμε και πολλά.
Συντάκτης του άρθρου: Κυριάκος ΟικονομίδηςΑν θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθεια μας και να βλέπεις καθημερινά νέα άρθρα με δωρεάν υλικό, μπορείς να το κάνεις με μια δωρεά στο Paypal
