Ο «Θεός των κενών» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται όταν κάποιος προσπαθεί να εξηγήσει κάτι άγνωστο λέγοντας απλώς: «Αφού δεν ξέρουμε πώς έγινε, τότε το έκανε ο Θεός».
Δεν είναι ακριβώς θεολογική θέση, αλλά περισσότερο ένας τρόπος σκέψης. Δηλαδή, όπου υπάρχει ένα κενό στη γνώση μας, τοποθετούμε εκεί τον Θεό ως απάντηση.
Για παράδειγμα, παλιότερα οι άνθρωποι δεν γνώριζαν πώς προκαλούνται οι κεραυνοί, οι σεισμοί ή οι ασθένειες. Έτσι, πολλές φορές τα απέδιδαν σε θεϊκή παρέμβαση ή τιμωρία. Με την πρόοδο της επιστήμης, όμως, μάθαμε ότι οι κεραυνοί έχουν σχέση με τον ηλεκτρισμό στην ατμόσφαιρα, οι σεισμοί με την κίνηση των τεκτονικών πλακών και οι ασθένειες με μικρόβια, ιούς ή άλλους βιολογικούς παράγοντες.
Το πρόβλημα με τον «Θεό των κενών» είναι ότι όσο η επιστήμη προχωρά και εξηγεί περισσότερα πράγματα, τα «κενά» μικραίνουν. Έτσι, αν κάποιος βασίζει την πίστη του μόνο σε αυτά που δεν γνωρίζουμε ακόμη, τότε η πίστη του κινδυνεύει να μικραίνει κάθε φορά που η γνώση μεγαλώνει.
Η επιστήμη δεν έχει απαντήσει σε όλα. Υπάρχουν ακόμη μεγάλα ερωτήματα, όπως η αρχή του σύμπαντος, η φύση της συνείδησης ή το γιατί υπάρχει κάτι αντί για το τίποτα. Όμως το ότι δεν έχουμε ακόμη πλήρη απάντηση, δεν σημαίνει αυτόματα ότι η μόνη εξήγηση είναι μια θεϊκή παρέμβαση.
Η επιστήμη δεν μπορεί να αποδείξει ή να διαψεύσει γενικά την ύπαρξη του Θεού, γιατί ο Θεός, ως μεταφυσική έννοια, δεν είναι αντικείμενο εργαστηριακού ελέγχου. Μπορεί όμως να ακυρώσει συγκεκριμένους θρησκευτικούς ισχυρισμούς, όταν αυτοί μιλούν για τον φυσικό κόσμο.
Δηλαδή, άλλο πράγμα να πει κάποιος «πιστεύω στον Θεό ως πηγή νοήματος ή δημιουργίας» και άλλο να πει «οι κεραυνοί πέφτουν επειδή ο Θεός θυμώνει» ή «οι ασθένειες είναι θεϊκή τιμωρία». Στη δεύτερη περίπτωση, η επιστήμη όντως καταρρίπτει τέτοιες εξηγήσεις.
Αν θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθεια μας και να βλέπεις καθημερινά νέα άρθρα με δωρεάν υλικό, μπορείς να το κάνεις με μια δωρεά στο Paypal
